08.05.2010 Anne Kauth - Tłumaczenie przez Katharina

Jest to opowieść o niedźwiedzia polarnego, który chciał tylko żyć życiem niedźwiedzia, a kto chciał być niczym więcej niż niedźwiedzia polarnego.

Dedykuję tę historię posiadacza niedźwiedzi Thomas Doerflein i jego misia Knuta, obaj są legendy, i zainspirowały mnie do napisania tej broszury.

Specjalne podziękowania dla Wiktora Hinterleitner, którzy pozwolili mi korzystać i edytować swoje oryginalne zdjęcia niedźwiedzi, więc mogłem dodać je do moich zdjęć.

Chcę też dać specjalne podziękowania dla mojej "małej dyni" Norfolk terrier "Sammy - Bear", który grał razem lojalnie i którego narodziny certyfikat rzeczywiście czyta "Dynia".

Anne

Znajdziesz niemiecką wersję tutaj

Polar Bear i trochę dyni

Wystarczy poinformować, z góry był bardzo przyjazny niedźwiedź.

Big Bear, piękny niedźwiedź, niedźwiedź polarny.

Niedźwiedź polarny? Skąd on się tu wziął? W tym pięknym kraju Green Hill. Miś nie był pewny siebie. Pewnego dnia dostał tutaj po długim spacerze i pozostał.

Miejsce ciszy i spokoju. Niektóre wieczory, siedząc na szczycie zielonego wzgórza i patrzy na małego jeziora poniżej, próbował uporządkować swoje myśli i pamiętam, ale wszystko uszło wyłączony. Potem spojrzał w niebo i był niezwykle smutny bo nic nie wiedział już, a jednak miał przeczucie opuścił sporo w tyle.

Potem przyszedł gorący letni dzień. Niedźwiedź był wypas. Był toczenia wokół w ziołach i futra na plecach skażony jest zielonkawy, a jego łapy przegrzany chciał tylko dostać się do jeziora do kąpieli. Woda, woda, pływanie, niedźwiedź-zanurzenie!

A może nawet małe ryby za brzuszku warczał. Mały kamień poluzowane z boku wzgórza pod łapkami i wpadła do wody jeziora. Fale zaczęły się tworzyć i ... niedźwiedź spojrzał zdziwiony: Out of ramie krystalicznie twarz wyglądała na niego z powierzchni wody. Pamięć z długich umorzonych dni powróciła w nim:

Jego ojciec niedźwiedź, jego najlepszy przyjaciel z czasów dzieciństwa. On, który niósł chłopca niedźwiedzia dookoła w swoich ramionach, którzy rozmawiali, grali, i nauczył go pływać, a co najważniejsze, który podawany go. A kto zniknął bez słowa jednego dnia i nikt nie powiedział mu, młodego niedźwiedzia, gdzie i dlaczego wyjechał. Jego ojciec niedźwiedź, jego ukochany ojciec niedźwiedź! Wspomnienia o nim zwrócony, a jeśli niedźwiedzie mogli płakać, byłby krzyknął mu serce dla czuł się tak samotny.

Jak to było, on zwinięty i zasnął. Marzył o swoim dzieciństwie i gdybyś tam był, byś widział go uśmiechu we śnie.

Więc wzgórze ziemia stała się jego drugim domem. Jego żołądek cieszył jagody, grzyby, dzikie jabłka, i od czasu do czasu jakiś miód z najazdami uli pszczelich. Mieszkańcy tych uli nie żądło nos jak widzieli, że był on przyjazny niedźwiedź, który nie zniszczył ule i zostawił mnóstwo miodu w ulach. On poławiane jakieś małe ryby z jeziora codziennie. Stał się oszczędny. On zbudował mały kącik z kamieni, który spał w każdej nocy. On nucił, oblizał łapy i myślałem dużo. Niedźwiedź był bardzo medytacyjny niedźwiedź.

I wyobraź sobie, co noc wyjątkowo jasna gwiazda spojrzał z nieba na niedźwiedzia poprzez luki w jaskini.

Jeden dzień to się stało. Kiedy niedźwiedź wyszedł z nory rano i miał zamiar rozpocząć pielęgnację on prawie potknął czerwonym coś szczeciniastego że patrzył na niego z dużymi obawiają oczu.

Niedźwiedź zanucił: "Cóż, kim jesteś i gdzie jesteś?" A on oblizał wargi.

"Jestem Mały Pumpkin" wyjąkał małego psa, a on szybko dodał: "Jestem z miasta z dużym kościele, ale nie pozwolili mi tam, i nie chcieli wpuścić cię albo dlatego, że my aren" ludzie t "... rzucania się pytająco spojrzenie na niedźwiedzia dodał:" czy jesteś jedna? "

"Czy ja wyglądam jak jeden?" Uśmiechnął się niedźwiedzia, a gdy zorientował się piesek nie chciał przestać jąkanie przerwał mu zniecierpliwiony "Little Pumpkin, Little Pumpkin" warknął "ty dynia?" Z głębi pamięci powrócił: dynia, uczta, a on zaczął lizać swoje kotlety.

"Nie, nie" odpowiedział Mały jeden, "Jestem mały pies ale nazywają mnie Mała dyni. To właśnie mój paszport czyta ", skończył z dumą.

Niedźwiedź żalem pomyślał, że jeśli ten piesek miał paszport, na pewno nie wolno mu było go jeść.

"Ale dlaczego przychodzą do mnie" zapytał Mały dyni i uszy zaokrąglone z ciekawości.

"No wiesz niej i dla niego, który Ja żyję i który z paszy, miłość i troska o mnie powiedział mi z niedźwiedziem, którzy jeden dzień zniknęły z zoo w wielkim mieście. I tą, która mówi mi dużo powiedział: To niedźwiedź był szczególny. Był miękki, przyjazny niedźwiedź, który miał przeznaczenie.

I on trochę dynia pomyślałam: To dowodzi jeszcze, że tam musi być coś więcej niż to. Więc wyruszył na poszukiwanie tego misia. Powiedz mi, czy ten niedźwiedź? I nie masz szczęścia? A co na świecie jest majątek? "Znowu Mały Pumpkin bulgotał razem. Niedźwiedź celowo podrapał mu prawe ucho.

"Little Pumpkin, jesteś bardzo ciekawy, ale jestem, że niedźwiedź i mam los. Los jest ciężar jeden musi wykonać. "Spojrzał w niebo i zamilkł.

"To musiał być zły los, aby uciec z domu." "Domu, do domu, argh, co wiesz o mnie, Little Pumpkin!" Niedźwiedź nazywa wściekle "Straciłem najlepszego przyjaciela tam dawno temu . On po prostu zniknął. Może umarł. Nikt nie rozmawiał ze mną o tym. Był jak ojciec dla mnie, a on po prostu mnie opuścił ".

Niedźwiedź zamknął oczy i małe Dynia serce drży, bo był tak przepraszam za niedźwiedzia. "Czułem się samotny przez długi czas", niedźwiedź nadal i spojrzał do małej dyni w ciemnych oczach.

Wiele osób przyszło mi do fosy. Chcieli po prostu patrzeć na mnie, trochę cichy, niektórzy bardzo głośno, ale większość czasu oni mi spokoju i mnie się bardzo zmęczony. Ale to był mój los. "Tak, to jest los", powtórzył Mały dyni.

Cicho, niedźwiedź dalej: "Czy mam bunt i przestać grać swoją rolę, ja, miękką przyjazną niedźwiedzia?"

"Ale .. ale", przerwał Mały dyni i jak zwykle tchu kontynuował: "jesteś popularny wówczas"

"Popular, popularne, dlaczego muszę popularność Ci co nieco. Co potrzebne jest życie niedźwiedzia, prawdziwa, naturalna życie niedźwiedzia, niedźwiedź polarny, życie moi przodkowie żyli ", zakończył niedźwiedzia smutnym głosem. Do tego czasu stracił pociąg myśli, ponieważ niewiele Pumpkin przerwał mu tak wiele razy.

"Pumpkin", warknął: "być cicho na raz", a on uniósł łapy. "Chciałem ci powiedzieć coś ważnego, i lepiej pamiętać, co mam zamiar powiedzieć: Misie, że bunt i nie odgrywają swoją rolę zastrzelony. Przynajmniej to, co usłyszałem kiedyś. A potem zamieniają się w dywany nocne ".

"Nocna dywan z niedźwiedzia?" O nazwie Mała Pumpkin zaskoczony. "Mamy nocnego dywan w domu ale to domowej roboty".

"Co", niedźwiedź odpowiedział: "domowej roboty dywan nocna wykonana z niedźwiedzia?"

"Nie, nie", niewiele było bardzo podekscytowany ", tylko dywan nocne, bez niedźwiedzia w środku, może to mieć owcę w nim".

"Dobrze, dobrze", niedźwiedź został spacyfikowany teraz i nadal mówić: "Tak więc nie wyjść z charakteru było kilka osób, które były dla mnie dobry, karmił mnie, oczyszczone moje legowisko, i mówił do mnie i oni nie zasługują na hałaśliwe niedźwiedzia. A potem ", niedźwiedź został przeniesiony i zamilkł na jakiś czas", przyszedł czymś zupełnie nowym. To było w środku zimy i piękna dziewczyna polarny niedźwiedź został przywieziony do mojej kamiennym wzgórzu ".

"Była także z dużego miasta z kościoła. Czy to możliwe, że tylko kobiety mogą tam? "Niedźwiedź wydawało się trochę niepewnie. "W każdym razie, bałem się tu na początku. Była bardzo szybka, dziki, pełen duchów. Jednak jej pierwsze uderzenie w twarz jest długa odpuszczone ". Uśmiechnął się. A jeśli polarnego uśmiecha się niedźwiedź, wiesz, że to coś znaczy.

"Z biegiem czasu zaczęliśmy coraz wzdłuż znacznie lepiej i kochał grać razem".

"I nawet uderzył jej tyłek raz i objął ją", powiedział nieśmiało. "Little Pumpkin, myślę, że ją kocha". Westchnął i zakrył oczy z jego łap.

"Wtedy usłyszałem, że ona też, zamierza opuścić mnie. Do dziś nie wierzę, że to jej woli to zrobić. Zobacz Mała Dynia, który jest ludzka wola. "

Niedźwiedź warknął ze smutkiem: "Tak, zdecydowałem się odejść, i tak jak ty myślałem, że musi być więcej na tym świecie niż ten."

"A ponieważ zoo w moim rodzinnym mieście ma swoją własną stację kolejową, wsiadłem do pociągu w środku nocy kilka dni później. Poszedłem do pustego przedziału, podanej posłusznie na siedzeniu i zasnął po tej ciężkiej decyzji. Jakiś czas później przyszedł człowiek i poprosił o mój bilet. Powiedziałem mu, że był od rządu. Zostawił mnie w spokoju po tym. "

"O rany", zachichotała Mała Pumpkin "Żałuję, że nie było tam niedźwiedź rząd!"

"Pojechałem pociągiem przez długi czas", niedźwiedź przechowywane wyjaśniania ", a potem wysiadł. Nie mogę sobie przypomnieć gdzie. "

"Wędrowałem i wędrowałem aż znalazłem się w spokojnej mało miejsca tutaj, zbudowałem jaskinię i ponieważ miałem dużo ciszy i spokoju zacząłem myśleć. Od tamtej pory lubię myśleć, stałem się bardzo zamyślony niedźwiedź ".

Opuścił piękną głowę i Little Pumpkin nie odważył się powiedzieć cokolwiek i cicho.

Wtedy to był wieczór na rozmowach i myśli niedźwiedź zużyła dużo czasu, więcej niż można powiedzieć tutaj. Obaj byli cicho teraz.

Wtedy niedźwiedź spojrzał na Małej Dynia przez długi czas. "Wiesz, Little Pumpkin, masz oczy, które wyglądają jak dwa wielkie rodzynek w chlebie rodzynków, które kochałem jeść", a jego usta pojone. Mała Pumpkin scooted z dala od niego.

"Nie, nie musisz bać się mnie, nie zamierzam cię skrzywdzić. Twoja przyjaźń jest dla mnie cenna i było dobrze z tobą rozmawiać ... Czy chcesz zostać ze mną? "Ostrożnie pogłaskała Małego dyni plecy z jego wielkiej łapie. Mała Pumpkin miał gęsią skórkę na całym ciele.

"Chodźmy w jaskini", powiedział, że niedźwiedź ", to był długi dzień i jestem zmęczony".

On mozolnym krokiem do jaskini przed małego psa, który szedł za Nim z ufnością.

"Oto Mały dyni, mam rybę dla Ciebie od jeziora. Możesz go mieć ", i kodowania w rogu jego jamy produkuje on małe suszone podejrzany się, że leżał przed psem. Pies był zadowolony. Do tego dnia chciał tylko ciepło i komfort, który miał nadzieję, że znalazł w tej ładnej niedźwiedzia, a może nawet nowy przyjaciel.

W przedniej części jaskini niedźwiedzia nucił się spać, ale trochę jedna myśl domu, z niej i dla niego, kto naprawdę go kochała. A od małych psów podobnie jak niedźwiedzie nie produkują łez - po prostu nie pieczenie oczu czasami - uśmiechnął się we śnie, kiedy marzył o nich.

A kiedy dwa spali lekką poświatę otoczonych z dwóch i wypełnione w nocy z magii.

Lato był silny. Słońce ogrzewa ziemię. Niedźwiedź i Little Pumpkin miał wspaniałe dni. Razem wędrowali przez lasy, murawy i preriach.

Leżeli w pachnących ziół i niedźwiedź tańczył w trawie.

Ale były inne dni, jak również, dzień, gdy niebo było pokryte ciemnymi chmurami, gdy uderza błyskawica i grzmot rządziła w kraju. Podczas tych dni, dwa by przytulić razem, ponieważ zarówno niedźwiedź i piesek bali się burzy.

Start ciepły letni deszcz, że odświeżony ziemi wskazują, że najgorsze się skończyło, a czasami tęcza rzucać magiczne światło na danym obszarze.

To właśnie podczas jednej z tych czasów, że niedźwiedź walcowanych ze wzgórza do jeziora. Co za radość! "Chodź basen, Little Pumpkin", wykrzyknął niedźwiedzia.

"Nie", zwany Mały dyni.

"Och, daj spokój!"

"NIE!"

"Czy boisz się wody?"

"Nie lubię wody, ja nie lubię pływać. Ja też nie lubię kałuże wody. I zawsze chodzić po nich! Woda jest mokra. "" Oh, Little Pumpkin, woda jest niesamowite ", sapał niedźwiedzia, a on pływał i gołąb i czuli się dobrze. Często będzie też łowić, a następnie zarówno dostanie pełny.

W ciepłe letnie wieczory będą siedzieć przed jaskini z gwiazdy świecą na nich i powiedzieć sobie historie. Trochę dyni będzie łaskotać niedźwiedzia z powrotem, który kochał to.

I za każdym razem poszli do łóżka, światło gwiazdy świeciły w jaskini i jego promienie pieścił dwa.

Jeden dzień noc była szczególnie gorąca i Little Pumpkin, powiedział: "Hej, niedźwiedź, w nocy podobnej do tej Powiedziała mi wiersz. I jeszcze wiedzieć, czy chcesz tego słuchać? "

"Jasne, dla odmiany", niedźwiedź nucił "iść naprzód".

Więc pies zaczął:

Mondnacht
Dies ist eine von den Nachten,
die du niemals vergisst.
Aus blauem Samt,
bestickt mit Sternenwerk,
tropft silbern das Mondlicht
auf das dunkle Ziemia
und verströmt sich magisch
über den stillen Wald.
Leuchtkäfergefunkel durchflirrt altes Buschwerk grüngolden
Und verlöscht geheimnisvoll w dunkler Tiefe.
Betörender Duft schlafender Blüten
durchzieht die helle Nacht,
eintönig klingt das knarrende Lied
der vom alten Frösche Weiher,
und so sanft und wiegt
das Einsame traumzwitschernde Vogelkind in den Schlaf.
Ach, du wundersame Nacht, więc Selten geschaut!
Dein mondheller Zauber berührt mein Herz,
und meine Seele schließt Frieden.

Gdy skończył, z namysłem spojrzał w niebo. On relived pamięć o tej podróży miał zapoczątkowanego niej i dla niego.

Ale niedźwiedź nazywa się: "To jest, myślę, że naprawdę romantyczny, ale sprawia, że ​​zbyt ciepło, zwłaszcza dla niedźwiedzia polarnego. Czy wiesz, zimniejsze cokolwiek, coś z burzy, śniegu i zimna woda? "

"Cóż, ona powiedziała mi zimno historie. Ale ja nie pamiętam żadnego z nich już teraz, "Little Pumpkin zająknął.

Walczyli przez chwilę w ten sposób, a następnie udali się do jaskini i lekki gwiazda czuwał nad nimi, kiedy spali.

Jesień przyszła. Poranki były wypełnione mgłą, która weszła z doliny i tylko wtedy, gdy mgła podnoszone było nowe piękno ziemi widoczne.

Nie było jeszcze szczęśliwe godziny w ciepłe, pachnące dni; niedźwiedź bawiące się w wodzie i przelewanie Mała Dynia z wodą, dopóki nie pisnął, a kto postawił go na łapą trzymać go nad wodą, aby dać mu skrada. Potem były wieczory przed den z piosenek i wierszy dla wierzyć lub nie, dwa również śpiewali razem.

Ale niedźwiedź stawał się coraz bardziej spokojne. Jeden dzień, zimny wiatr wiał upadek i wysyłanie liście latające, niedźwiedź zaczął: "Ja chciałem ci to powiedzieć przez długi czas" i kontynuował: "Kiedy uciekł z zoo, nosiłam sizal-worek ze mną . W niej były dwa zdjęcia, które zabrałem ze sobą. Pokażę je do Ciebie. "

"Jedna przedstawia ojca niedźwiedź i ja, inne mnie i mojej dziewczyny".

Niedźwiedź spojrzał na zdjęciach niestety.

"Proszę was, Little Pumpkin, aby te zdjęcia z Tobą, bo nie wiem co wydarzy się do mnie jeden dzień".

"Ale ja nie wiem, co wydarzy się do mnie albo", wykrzyknął Mały oburzyła dyni.

Spokojnie miś mówi: "Ale masz w domu, a ja jeszcze znaleźć."

"Niedźwiadek", niewiele z nich był jak kaczka w wodzie i spluttered. "Miś, po prostu chodź ze mną, mamy balkon i las miejski z małym jeziorem."

Niedźwiedź wstał i uśmiechnął się: "Chcę cię widzieć i mną Chodząc po lesie miasta - ludzie będą bać, zadzwonić na policję i chciałbym się ponownie. Nie, nie, nie chcę już tego. "

Patrzyli na siebie i uśmiechnął się.

"Alright", powiedział Mały Pumpkin "Będę trzymać swoje zdjęcia. Będą one zawsze przypominają mi Ciebie i Twojego losu. "

I jeden dzień rano zima olśniło - złoty, jasny i chłodny. Niedźwiedź był niespokojny we śnie. Wybiegł i tańczyli w śniegu.

"Czy w bólu, Big Bear piękny?" Zapytał mały jeden z niepokojem.

"Nie, nie, nie sądzę?" Moje serce jest ból, moja stopa podeszwy są swędzenie, a mój brzuch jest dudnienie dziwnie ".

Jego oczy szukał Małej Dynia: "Czy jestem chory, Little Pumpkin?"

"Bzdura", odpowiedział: "pacjent cierpi na tęsknot. Tęsknoty ", powtórzył.

"Może jesteś tęsknota za miastem, twojego ojca niedźwiedź, twojej miłości?"

"Tak, mam pragnienia", zastanawiał się niedźwiedzia. "Ale ja nie chcę wracać do mojego miasta. Mój ojciec niedźwiedź musiał opuścić mnie, Jego miłość pieści moje serce do dnia dzisiejszego. A moja dziewczyna przyjaciel? Tak. Byłoby dobrze mieć ją tutaj, ale nie sądzę, że będziesz tu jeszcze, czy była tu, bo uwielbia jeść małe dynie. "A miś chciał się trząść ze śmiechu, bo nawet, jeśli był miękki niedźwiedź wciąż miał trochę czarnego humoru. I cieszył się jak mały pies patrzył na niego z niedowierzaniem.

"Nie martwi Mała Dynia, ja tylko żartowałem, ale jeśli nazwać to, co ja cierpię z tęsknoty, to mam ogromne ilości tęsknoty w moim sercu. Chodź usiąść! "

Mała Pumpkin usiadł na śniegu i nasłuchiwał.

"Wiesz", zaczął niedźwiedź ", moich przodków, wszystkie niedźwiedzie polarne, mieszkał i nadal mieszka na Alasce, że ziemia na biegunie północnym".

Ludzie złapali niedźwiedzie polarne od wielu lat i umieścić je w ogrodach zoologicznych na całym świecie, a czasem małe szczeniaki niedźwiedź polarny miał się narodzić. Jestem jednym z tych młodych. "
"Och, niedźwiedź, więc możesz coś specjalnego!"

"Haha", zaśmiał się niedźwiedzia, ale nie reaguje i nadal zamiast:

"Ludziom na Biegun Północny, Eskimosi, zadzwoń niedźwiedzia polarnego To naduq", co oznacza niezwykły podróżnik, bo wędrować duże obszary codziennie w poszukiwaniu pożywienia, ale również dlatego, że mamy miłość do wędrówki w nas. I tak długo jak ta ziemia istnieje z jego górami lodowymi, kry i wody wielkich chcę tam iść. Znasz powiedzenie:. Nie musi być więcej niż to "

Mała Pumpkin patrzył z dużymi oczami na niedźwiedzia: "Chcesz tam iść? Chcesz wędrować aż tak daleko? "

"Muszę, trochę jedno, muszę. To mój obowiązek, robię to dla wszystkich niedźwiedzi polarnych na tym świecie "Opuścił piękną głowę w stronę Małego Dynia:". Czy chcesz iść ze mną, przyjaciel mało? Jutro rano zaczynamy naszą podróż. "

Mała Pumpkin przytaknął z entuzjazmem i był tylko o krzyczeć TAK gdy niej i dla niego przyszło mu na myśl. Dwa, że ​​kochała go tak bardzo i kogo kocha, też. Powinien zostawić je na zawsze? A ponieważ nie mógł płakać uśmiechnął się: "Niedźwiedzia", ​​wyjąkał "niedźwiedzia ..."

"Wiem, Little Pumpkin", przerwał niedźwiedzia w smutnym głosem: "Wiem, że masz rodzinę, że trzeba dbać. Ale będzie mi towarzyszyć na trochę, będziesz? "

"Oczywiście pięknego misia, Przyniosę Ci Alasce. A kiedy jesteś na Alasce będę czekać na chwilę, aby upewnić się osiągnąć swój cel w sposób bezpieczny. A potem pójdę do domu ", mówi odważnie. "Home", pomyślał, pełne radości.

Nie wcześniej powiedzieć niż zrobić opuścili den rano w chłodnej zimy. Nie wiem w którą stronę poszły ani jak długo wędrował za.

Wiem tylko, że gdy ich sposób wziął je w wodzie, Big Bear poniosą Mała Dynia na plecach na niedźwiedź był silny i pies boi się wody.

I jedno wiem na pewno. Jeden dzień Alaska powitał dwa, kraina niedźwiedzi polarnych, a dom tego niedźwiedzia.

Czas pożegnania przyszedł i dwa uśmiechnął się do siebie nawet myśli ich serca płonęły i Little Pumpkin wtulona w łapy niedźwiedzia po raz ostatni.

Niedźwiedź dał trzy białe włosy Little Pumpkin, który wyrósł w futra na sercu. Piesek dał niedźwiedź bukiet czerwonych włosów z ogonem, który tak kochał.

"Staraj się nie zapomnij o mnie, Little dynia, i dziękuję wam za rok, w którym stałeś się moim przyjacielem."

Spojrzał z jego dobre oczy na maleństwa a potem odszedł do krainy swoich tęsknot. "Dom, w domu", mruknął pół boi, pół wyzwoleni.

Mała Pumpkin został z tyłu i patrzył żałośnie długo.

W górę w wiecznym lodzie niedźwiedź odwrócił się i zobaczył, że niewiele z dyni było.

Cicho trzymał wędrówki aż zniknął w lodzie i myślę, że był uśmiechnięty.

Czy piesek do domu bezpiecznie? Jestem tego pewien na jaki sposób te dwa zdjęcia niedźwiedź dał mu zakończyła się w tej książce, gdyby nie miał.

Nikt nigdy nie miał nic z niedźwiedziem więcej.

Wystarczy powiedzieć to jeszcze raz:

Był duży, piękny i niezwykle przyjazny i miękki niedźwiedź polarny niedźwiedź i jego ojciec byłby z niego dumny.